Mersin siyaset kulisleri son günlerde tanıdık bir hareketliliğe sahne oluyor. Şehrin politik hafızasında yer etmiş ancak seçim başarılarıyla değil, daha çok kaybedilen süreçlerle anılan bazı isimler, yeniden sahneye çıkmaya hazırlanıyor. Uzun süredir sessizliğini koruyan bu eski aktörlerin, "halkı davet etme" iddiasıyla yürüttükleri bu çalışma, Mersin kamuoyunda "gerçek bir değişim mi, yoksa geçmişin tekrarı mı?" sorusunu gündeme getirdi.
Ankara Kulisleri Değil, Yerel "Statüko"
Bu hareketliliği, Ankara kulislerinde konuşulan üst düzey adaylık senaryolarıyla karıştırmamak gerekiyor. Burada söz konusu olan; merkezi siyasetin stratejik hamleleri değil, Mersin yerel siyasetinde defalarca denenmiş, defalarca kaybettirmiş ancak kendisini hâlâ oyunun vazgeçilmez kurucusu sanan yapıların ısrarıdır.
Mersin’de siyaseti yakından takip eden herkesin bildiği acı bir gerçek var: Yıllardır kazanamayan bir anlayış, her seçim sonrası makyaj tazeleyerek "yenileniyoruz" sloganıyla aynı isimleri vitrine sürüyor. Seçmen profili değişiyor, şehrin beklentileri evriliyor ancak sahaya sürülen aktörler ne hikmetse hep aynı kalıyor.
"Eskiye Rağbet Olsaydı..."
Atalarımızın "Eskiye rağbet olsaydı, bit pazarına nur yağardı" sözü, bugün Mersin siyasetinde yaşanan tabloyu en net özetleyen ifadedir. Geçmiş dönemlerde toplumda karşılık bulamamış isimlerin, farklı isimlendirmeler, yeni platformlar veya "sivil inisiyatif" maskeleriyle yeniden halkın karşısına çıkarılması; bir değişim rüzgarı değil, sadece yorucu bir tekrar hissi yaratıyor.
Burada tartışılan konu basit bir adaylık meselesi değildir. Asıl mesele; toplum nezdinde kredisini tüketmiş bir geçmişin, Mersin'in geleceğini şekillendirebileceğine dair o büyük yanılgıdır. Bu tablo, siyasi ömrünü tamamlamış bazı çevreler için "konforlu" bir alan yaratsa da, Mersin için kaybedilen zamanın yeni bir versiyonundan başka bir şey değildir.
Mersin Seçmeni Artık Sonuç İstiyor
Mersin seçmeni, artık süslü davet çağrılarından çok somut sonuçlara odaklanıyor. Kimin sahada gerçek bir karşılık ürettiğini, kimin ise sadece geçmişteki koltuk ve unvanlarının gölgesine sığındığını ayırt edecek siyasi ferasete fazlasıyla sahip. Aynı yüzlerle ve aynı yöntemlerle farklı sonuçlar beklemek, bu şehirde artık kimse için ikna edici bir strateji değil.
Mersin siyaseti, tozlu raflardan indirilen eski defterlerin yeniden açılmasını değil; samimiyetle, vizyonla ve gerçekten yeni yüzlerle yazılacak beyaz bir sayfayı bekliyor. Aksi halde yapılan her çağrı ve atılan her adım, halkın hafızasında o bezginlik yaratan duyguyu pekiştirecektir: "Biz bu filmi daha önce de gördük."